Gözyaşlarımın döküldüğü ve özgürlüğümün esaretle birleştiği yerde
bir kere olsun arkama bakmadan
bir kere olsun korkmadan
neyin ne oldugunu bilmeden
kimin kim oldugunu düşünmeden
insanlıktan nasibini alamayanlara
namus dersi veren namussuzlara
Yıkanmış beyinlere,körelmiş kalplere
nereden sıkıldığı bilinmeyen mermilere
özgürlük adına yaşatılan rezilliğe
ve hiç gelmeyecek sanılan aydınlığa
ölüm korkusuyla yaşanan her zamana
adım adım rastlanan ihanetlere
dövülen rüzgarlara sövülen insanlara
acıyla yogrulsun diye işkencelere terkedilmiş bedene
nefrete yenilmiş ezgilere
rap yolunda hasret tüten yüreğe
alışılmışın dışında ki ölüme
göz kapaklarım ıslanmadan içerden taa derinden
ağladığımı göstermeden gizliden...
bitsin haklısızlıklar......
kaf kef
Samanyolu
22.06.2006 / 09:56
Aslında çok çok güzel ancak Sanki bu haksızlıklara haykıracak gibi bitmesi gerekirken sonun da bitsin bu haksızlıklar diyerek sanki bir rica bir yalvarış gibi bitmiş sonu. Halbuki sonu Bütün haksızlıklara haykıracağım veya durduracağım olabilirdi
Ama güzel{s:036}
Samanyolu
22.06.2006 / 09:56