Raylar pas tutmuş,
Kara tren niye gelmez?
Ah, zamanın çivisi paslı mı paslı,
Bilseniz her ayrılık yüreğe saplı!
Yollar mı küstü yoksa?
Kara trenin menzili mi tükendi?
O tiz sesli düdüğü çalmaz?
Oysa o ses var ya!
Gurbetin sessizliğini yırtan,
Yüreklere sevinç tesellisiydi.
Bavulda bir avuç vatan toprağı,
Bir de yavuklu yaşmağı,
Gözlerde dinmeyen isli duman?
Gel artık ey kara tren!
Al götür bu yalnızlığı,
Sıla kokan eski istasyona.
Çünkü gurbet acıdır herkese,
Her hüzün yürek sandığında,
Kavuşmak gönlün en tatlı tacıdır.
Ama düdüğü çalmayan trenin
Gelme bekleyişi?
Bir başka acıdır.
15.04.2026 Konya
Durmuş Ali ÖZBEK
Kültür Bakanlığı Halk Şairi
