Sanki eski bir hikâyeydin okuduğum,
Kitaba başlarken aslında sonumu bulduğum...
Zamanın sürekli değişen kavramında savrulup,
Deniz kıyısına uyandım bir sabah, ansızın vurduğum;
Bir yalnızlıktı takdire isyan etmeden kabul bulduğum.
Bisiklet sürmeyi yeni öğrenen bir çocuk gibi,
Düşe kalka sevmiştim seni.
Düşe kalka sevmiştim, evet;
İzlerin var hâlen bedenimde,
Düştüğümde aldığım darbelerden.
Onları, yine senden sakladığım bir tutam saçınla yamalıyorum şimdilerde.
Sen olmasan da yanımda,
Saçını kokluyorum; iyi geliyor gerçekten.
Belki de sensizliği öyle avutuyorum,
Avuttuğumu düşünüyorum.
Belki iyileşiyorum,
Belki de daha kötüye gidiyorum...
Ama bildiğim tek bir şey var ki:
Bir Yusuf gibi kuyuma teslim olmuştum.
17.02.2026 12.36 SAMSUN