Engebeli yollarda sürüklenerek yeşeren
Sürgün yüreğimle yağmurların kuytusuna giren
Parçalı bulutları birleştirerek zihnime seren
Hasretin kırık camları kalbimi parçalayarak ezen
Acımasız kaderin sürükleyişinde seninle gezen.
Hayallerimin gülün dikenleri koparak ellerimde kanlanan
Denizli'nin kalın bedenine kapanarak uzaklara eren
Seni düşlerimin tarağında hayat elim olarak gören
Seni dudaklarımın bestesinde hayat eşim olarak ören
Bir garip yokuşlarda heyelanlar çöken ben
Bir divane yakarışlarda hıçkırıklar söken ben.
Şimdi ise yoksun, karanlığın perdesine kapanmış
Yoksun kalan yüreğim dalgaların kucağında
Yoksul duran kelimelerim ağlayışların sarsıntısında.