Şöyle bir düşündüm çocukluğumu
Her şeyim olmuştu benim
Çeşit oyuncaklar, çeşit giyisiler
Hatta dadım bile vardı üzerime titreyen
Ama hiç mutlu olamadım ben
Zengindik, bol harçlık verilirdi
Özel hocalar tuttular bana
Keman, almanca, opera gibi
Ama hiç mutlu değildim ben
Sokakta koşup oynayamadım
Neymiş sokaklar ezik doluymuş
Hiç arkadaşım olmadı benim
Ağladığımda kimseye sarılamadım.
Sonra anladım ki eksik olan tek şey sevgiydi
Sevgi neydi bilemedim, çünkü hiç tadamadım.
Pamukkale
15.03.2016 / 09:46
Sevgisiz insan kuru dala benzer güzeldi kutladım saygıyla...
Pamukkale
15.03.2016 / 09:46
dağlarkızı
17.03.2016 / 09:27