alevden yaptıgım sandalı
gönlümdeki ummana bıraktıgım an
bir yolcu bindi sandalıma
ilk ördügümde hoşlanmıştım
öylesine bir hevesti o yabancı
uzaktaydı hiç görmemiştim
ama ben oldukça saf biriyim
ona sonsuz güvendim
çehresini hiç görmeden
o yolcuyu bagrıma bastım zamanla
artık telefonu her kapatışımızda
sevdigini söylemeden duramazdı
bense her zaman utandım
sanma ki sevmedigimden
söylemeye kıyamadıgımdan olmalı
yabancılıgı kalmadı bir süre sonra
pek yakışıklıda degildi aslında
ama çoık güzel gözleri vardı
kirpikleri upuzun,kaşlarıysa inceydi
gözlerine her baktıgımda içim titriyordu
sevdigimi tekrar biliyordum
ama yine söyleyemiyordum
günün yirmi dört saati konuşurduk
aklımıza geldikçe söylerdik;BORAN,BARAN,BATU,EFE
BORANonun tercihiydi BATU ise benim gerisi öylesine
bunlar nedir diye sormayın sakın
tabiki çocugumuzun adı
hayallerimiz çoktu......
taki bir gün gelip bu dünyadan gidinceye kadar
ama üzülme sevgilim
ben BORAN koyacagım çocugumun adını
ve sana söylemeye kıyamadıgımı
ona hergün söyleyecegim
SENİ SEVİYORUM RUHUM.