Bir gün olacak anlayacaksın kıymetimi,
Ama ozaman ben olmayacağım.
Bir gün oacak anlayacaksın sevgimi,
Ama ozaman kalbine yenik olacaksın.
Koşacaksın peşimden,
Bana uzanmaya çalışıyorsun,
Koşerken her attığın adımda beni sayıklıyor,
Kalbin Benim için çarpıyor olacak.
ozaman bile seni sevmeyeceğim,
Arkama dönüp bakmayacağım bile.
Bir gün...
Köşede oturan yaşlı birisine beni soracaksın.
o nereye gitti ! diyeceksin.
O da sana cevap verecek.
sevgiyi aramaya sevenlerini bulmaya gitti diyecek.
ve sen hemen koşmaya başlayacaksın.
koşarken her attığın adımda beni sayıklıyor,
Kalbin benim için çarpıyor olacak.
Ama ozaman bile ben seni sevmeyeceğim,
arkama dönüp bakmayacağım bile.
ve bir gün...
yine bir başkasına soracaksın beni,
o nereye gitti diyeceksin.
oda sana cevap verecek,
sevgiyi aramaya sevenlerini bulmaya gitti diyecek.
ve sen yine koşmaya başlayacaksın.
koşacaksın... koşacaksın... koşacaksın...
dizlerinde derman kalmayacak yorgun ve bitkin bir halde olacaksın.
bir gün yine bir başkasına soracaksın beni.
o nereye gitti diyeceksin.
o da sana cevap yerecek,
bu sefer sevgiyi değil,
yalnızlığı, sessizliği, herkesten uzak yere, işte okarşıdaki ormana gitti diyecek.
sende ormana geldiğinde beni bu sefer
ağaçlara, çiçeklere, doğanın güzelliğine soracaksın,
o nereye gitti! diyeceksin,
ama bu sefer hepsi sana küsmüş,
senin o iğrençliğine bakmaz olmuşlardır artık.
ve ileride uzaklarda göz alıcı parlaklıkla bir ışık belirecek,
ışığa geldiğinde karşında bir mezar göreceksin,
mezarın üzerinde bir buket çiçek ve çiçeğin üzerindeki kartta
"KAHBE OLSAN BİLE SENİ ÇOK SEVECEĞİM"
yazacak...