Her gecenin sabahında
ve her sabahın gecesinde
Saçlarına yıldız,
yüreğine hüzün düşürürdü sensizlik.
Ellerini tutan elleri,
sarılan kolları boştu.
Kaçar uykulu,
seninle rüyaları hoştu.
Su yürümeyen dalında,
direnen son yaprak da düştü.
Son baharın ağacı
artık sarhoştu.
Zemheriyi aşmak, kışı dolaşmak,
Bahara ulaşmak umuttu.
Sevdasını yaşamında,
Yaşamını sevdasından unuttu.
İzmir - 2005
Hüseyin Durdu