Ne neşemiz eski neşe
Ne de gölgesine yaslandığımız ağaçlar bir
Bulur sızılar gündüz gece kollamaz
Şifası nerede, kime zehir
Kahırlar öncesi nerede güldük ise eğri
Yollar dar, gecenin saati ileri
Köşede gizlenen ürkek canavar
Dönersek buradan, vuracak kalbimizi
Dizlerimde ferman kalmadı gördünüz
Aynı sokaktan yüz gün geçti başkalar
Hepsi şakrak ellerinde dolu nergis
Köşede yine o canavar
Dönüyorum
Yol elinde vurulmuş kalbimiz
Artık ne canavardan korkmak mübah
Ne de gölgesinde ağladığımız ağaçlar bir
Gölgesinde güleceğimiz ağaçlar
Gölgesinde koşturan yavrucaklar
Ağlayan sabiler, koparılan demetler
Bitmiş çaylarımız eski, kokusu buruk
Söylediğimiz o ezgi, kanadı kırık
Göklere karışan kahkahalarımız yabancı
Yıldızın kayışı başka, güneşin doğuşu
Az ötede oynayan kediler tatsız
Hava serin, artık üşürsek kalkarız
Ne gölgesinde üşüdüğümüz ağaçlar bir
Ne de gölgesinde eksildiğimiz ağaçlar bir.
Ağaçlar bilir, ağaçlar bir