Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,
kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde
anladım..
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat,
okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını,
anladım..
Yüreğinde aşk olmadan geçen hergün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu
anladım..
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını
anladım..
Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan
daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde
anladım..
Bir insanı herhangi biri kırabilir,
ama
bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş.
Çok acıttığında
anladım..
Fakat, hakedermiş sevilen onun için dökülen
her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terkettiğinde
anladım..
Yalan söylememek değil,
gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda
anladım..
''Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ''git'' dediğimde
anladım..
Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum''
diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde
anladım..
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde
zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında
anladım..
Özür dilemek değil,
''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda
anladım..
Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda
anladım..
Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş
bir gün affedilmeyi,
Beni afetmeni ölürcesine istediğimde
anladım..
Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar,
Ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş...
anladımm...
