Kır bahçelerinde açan en nadide çiçeksin,
Gönlüme doğan en duru, en sıcak güneşsin.
Ne hüzün barınır sende, ne karanlık bir iz,
Çiçeklerin en zarifi, gönlümün tek sesisin.
Gözlerin bir ferman olsa, baş üstüne taşırım,
Kılıç olup inse bile aşk der karşılarım.
Ellerin bir kalem tutsa umut olur her satır,
Acıyı değil, sevdanı ömrüme yaza sanırım.
Ruhun engin bir deniz, sessizce çağlar içimde,
Gözlerin değdi mi ufka, zaman eğilir önünde.
Sensiz kalan bu gönlüm viran kalmış bir diyar,
Sen varsan yeniden doğar, bahar açar ömrümde.