Her gün birer asır, her an bir işkence,
Sancılar kelepçe vurdu sessizliğime.
Hayalin sis gibi çöktü gözlerime,
Ne gören var halimi ne duyan sesimi.
Duvarlar şahittir içimdeki yangına,
Bir kör kuyu misali kapandım zindanıma.
Hasretin zehir gibi işler damarlarıma,
Sensiz bu şehir yıkıldı üstüme.
Bilen yok çektiğim bu sessiz çileyi,
Görmuyor kimse içimdeki sızıyı.
Acı yoldaş oldu, hasret başımın tacı,
Yalnızlığa mühürlendi kaderimin yazısı.