Sarhoş eden bir tek mey midir?
Dildar'ın kederi kulak ardı mıdır?
Ellerin unutmuyorsa ya ne hazandır?
Her açıldığında bu avuçlar duaya,
Yalvarır Mevla'ya ki Dildar huzur bula.
Özlem insanı yalnız üzmez
Hele kendi gözyaşlarıyla boğulsa
Mücâdil sarhoş mu olmaz?
Aynı lisanı paylaşan ruh, bir titrek mumsa
Kabullenemez Mücâdil, cevapsız kalırsa.
Ey onsuz iken bensiz olduğum
Kendisiyle kendimi bulduğum
Bir deli niyet dedim, tutunmak gerek
Özşehrine bu Gül, yaslanmak gerek.
Dokumak gerek ey yâr, ilmek ilmek
Geçtim görmeyen gözden duymayan kulaktan
Huzura ermez ayrılsa gönül helalden.
Bir sabır iki dua bekler gönül, gönülden
Hoş bir sada, ne güneşe ne aya
Bir sana, bir dua'na müptela!