Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / Kalabalık Yalnızlıklıkta 4 Mum Işığı

Yazardan en yeniler

Bembeyaz tüy kadar hafif ya da ağırsındır uzayda tek başına salınırken. Yer çekimi de yok belki de sonsuza kadar kainatta salınacaksın. Yalnızsındır aslında. Tüy olarak kapılar kapılar geçersin ama o sondaki ışığa ulaşamadan hep uyandırılırsın. Yalnızlık nasıl bir şey demeyin bana. Kuşlarla, kelebeklerle, doğayla hatta karıncalarla dostluk kurmak isteyecek kadar demlenir için. Bazen yalnızlık iyidir sevgili okur. Neden mi? Mezara da yalnız giriyoruz da ondan. Yalnızlığım o kadar demli ki, hep son defa görüyormuşum gibi bakıyorum sevdiklerime. Gülümser gibi yaparken gözyaşların akar masumca. Belki çaktırmadan kendi yalnızlığına ağlıyorsundur. Kalabalıklar içindeki yalnızlığına. Acaba bu yazdıklarıma 100 yıl sonra ben yokken, sizler yokken kim okuyup hüzünlenecek ki. Yalnızlığım demlenir sürekli, koyu telveli az şekerli kahvelerimde. Yaktığım mum ışıklarında. Bilgisayarımdaki klavyede demlenir işte. Yalnızlık nedir diye sormayın bana, yaşım 45 ve bir çocuğun gözlerindeyim sadece tontiş hala ve fındık kafa dedikçe. Babamla annem onlarda yalnız. Kalabalık yalnızlıklıkta 4 mum ışığı.

Kalabalık Yalnızlıklıkta 4 Mum Işığı

Yazardan en yeniler

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler