Herhangi bir insan bizden uzaklaştıkça gözümüzde boyut olarak giderek küçülür; oysa çok sevdiğimiz biri bizden uzaklaştıkça büyür, büyür ve neredeyse her yeri kaplar. Bu tezat, her türlü optik açıklamanın çuvalladığı yerdir.
Bu dünyanın artık benden alacağı hiçbir şey olmadığına inanıyorum. Bu dünyanın artık bana vereceği hiçbir şey olmadığına inanıyorum. Omuzlarım giderek güçsüzleşiyor, bir dağ olmayı dilemiştim. Yıkıldım.
Selametle...
Bilal Öztürk