Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / O yıkıntıdan ne kaldı ki geriye

Yazardan en yeniler

Hani olur ya böyle bir şey ters gider, sonra bir şey daha, bir şey daha derken bir bakmışsın bütün dünyan tepetaklak olmuş. herşey üstüste gelmiş; birikmiş. bunalıyosun herşeyi bırakıp gitmek, kaçmak istiyosun. beynini kemiren binlerce düşünce var. zamanı geri alabilseydik söylediklerini değiştirip neler söylerdim senaryoları var, eğer bir daha karşılaşırsak olabilecek senaryolar , alman gereken tavır, bulunman gereken davranışları düşündüğün saatlerce süren gündüze karışmış geceler var bide. kafan patlamak üzereyken bile dışardakilere göstermeye çalıştığın tolerans ve güleryüzden bahsetmiyorum bile. sonra bide aklına gelen anılarınız var. gözlerinin içine baktığında gördüğün parlamanın aslında ona değil sana ait olduğunu farketmen, onun yaşadığını düşündüğün duyguları senin yaşamış olman, onunsa boş baktığını sadece vakit geçirdiğini farketmen var. ona dokunurken yaşadığın huzur, vücudundaki ısı artışı, o adrenalinin sadece sende gerçekleştiğini anlaman var. bunların hepsini gecenin bi vakti gündüzle bütünleşmeden önce yazıya döktüğün o an var bide; dönüp kendine bakıyosun bi, sonra işte gözlerin doluyor ama ağlayamıyorsun. Canın yanıyo ama hissedemiyosun. O acıyı yaşayamayacak kadar katılaşmışsın çünkü, o kadar cephe almış, o kadar duvarlar örmüşsündür. Duvarlarını yıkabilecek birini aradıkça kaçak kat çıktığını fark edemezsin, o kadar vazgeçmişsindir. Ama Bunların hepsi geçer biliyo musun, hepsinin üstü kapanır, o duvarlar yıkılır, toparlanırsın, ayağa kalkarsın, o yığının içinden çıkarsın belki, ama o duvardan geriye kalanlar; onlar asla yok olmaz. hep orda kalırlar. her zaman sana hatırlatırlar yaşadıklarını, sana yaşatılanları, unutturmazlar, ayağın hep orda takılır. bazen sendeletecek bazen düşürücek kadar. işte geçmiş dediğimiz, o yıkıntıdan geriye kalanlardır.

O yıkıntıdan ne kaldı ki geriye

Yazardan en yeniler

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler