Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / GÜLHANE PARKI

Yazardan en yeniler

GÜLHANE PARKI Hey sen!... En güzel tablomun önünde, öylece durup dikilen, Gömleğinin düğmeleri yarıya açık, Göğsündeki kılları dışarıya takık, İnsan gibi gözüken, Evet sen, Anlarmısın resimden, aşkdan şiir den? Gel, Gel anlatayım sana, Belki anlarsında, Yakışan olursun atana. -Adın ne senin? -Asım, -Memnun oldum Asım, bende İlyas'ım, Bak buradaki işrapım, ülkemin engin denizleri ve üzerindeki asûman, Altında yaşanılabilir ancak hür, ve hande-i kûnan. Ve yeşilde anlatılan, -İlyas bey, ben siyah yeri merak ettim inan. -Siyahmı? Peki o zaman; Sen hiç geçtinmi Gülhane Park'ından? Gidipde gördünmü oradaki ceviz ağacını? Görüpde inceledinmi yapraklarını dallarını? -Anlamadım ressam İlyas! -Orası yas tutma yeri yas!... -Orası Gülhane Parkı ve benim en büyük yasım, Bak anlatayım sana iyi dinle beni Asım. Ceviz ağacının sana uzanan her bir dalı, Şairleridir bu güzel ülkemin amma yasaklı (ydı). Dallarında ki yapraklar anlatır ülkemin eyyamını, Bûm-i habis olan cebinlerin ehvali ecramını. Nazım ve diğerleri anlatmıştır bunu biraz, Göğüslerini gere gere umarsız ve serbaz. Zindanlara attılar bu nedenlerden ötürü, Yılmadı, yazdı güneşi içenlerin türküsünü. Ve dedi, yüz bin elim var benim, Yüzbinlerce gözlerim. "Yüz bin yürek gibi çarpar, çarpar yapraklarım,":* Gülhane Parkında ben bir ceviz ağacıyım. "Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkında, Ne sen bunun farkındasın nede polis farkında."** Kimse değildi farkında, neyin ne olduğunu, Ve tekrar yazdı sonunda, "Dünyanın en tuhaf mahlukunu."*** Ümit Nadir Esirci "Bırak beni haykırayım, susarsam sen matem et, Unutma ki, şairleri haykırmayan bir millet, Sevenleri toprak olmuş, öksüz çocuk gibidir, Zaman ona kan damlayan dişlerini gösterir."**** *-**-*** Nazım Hikmet Ran **** Mehmet Emin Yurdakul
Düzenleme: 16.03.2020 / 07:40

GÜLHANE PARKI

Yazardan en yeniler

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler