KEŞKEM
Sevmeseydim keşke
O kış şehrinde her şeye hasret
Sevgiye sahiplenilmeye
Özlemle bakan bir çift göze
Sevgi ile saran iki kola
Hasret kalmış ürkek kalbini
Sevmeseydim keşke
Sancıdan sabahlara uzanan
Uykusuz gecelerde
Acıya katlanan o kalbini
Sen üzüldükçe usul usul
Ağlayan bu garip yüreğimin
En güzel köşesine koymasaydım keşke
Şimdi o garip usul usul ağlayan kalp
Çığlıkla, haykırmakla dağlar devirse
Sensizliğin sancısını haykırsa kimseler duymaz
Sancılar Keşmekeşlik içinde bir köşede
Celladını beklemezdi bu gönül
Sevmeseydi celladına aşık olur muydu
Keşke sevmeseydim o kış akşamında
Sahipsiz yürek han-ı ma uğrayan yolcu
Keşke durak eylemeseydin gönlümü