Zamane dostluğu menfaat para
Kemale erecek dost yok bu demde
Aldanır aldatır çıkar kenara
Menzile varacak dost yok bu demde
İnsan insan değil insanlık hayal
Kör düğüme döndü çekilmez bu hal
Duygu göstermelik mutluluk sanal
Bir ömür sürecek dost yok bu demde
Kutsal köprü oldu ağaya beye
Dost yarenlik kurban gitti töreye
Umut göz yaşıyla aktı dereye
Gerçeği görecek dost yok bu demde
Zulmün akıttığı kanlı yaş ile
Siyasete secde eden baş ile
Bir yere varılmaz hayal düş ile
Bu devri yerecek dost yok bu demde
Su misali kıvrım kıvrım kıvrılır
Yol bilmeden maveraya savrulur
Bir gün batı bir gün doğulu olur
Sözünde duracak dost yok bu demde
Kim avcı kim avdır sır olmuş sığda
Kimi av köpeği olmuş dağlarda
Kimi koyun gibi yaşar bu çağda
Bağları derecek dost yok bu demde
Bu dünya insanlar ayrı bir alem
Ne bir name gelir nede bir selam
Bayramlar olmazsa iki üç kelam
Hâl hatır soracak dost yok bu demde
Akıllar tutulmuş zihin karışık
Bektaşi Mevlâna Şems gibi ışık
Hakka sevdalanmış kurana aşık
Gönlüme girecek dost yok bu demde
Yunus'ta aşk Taptuk Emrede öğüt
Koç kör oğlunda nam Bolu'da ağıt
Ne Şirin ne Ferhat gibi bir yiğit
Dağları yaracak dost yok bu demde
Ellerin kolların bağlı zamanı
Baskılar yasaklar olmadı mâni
Olsaydı sazıyla yok ki Reyhani
Zinciri kıracak dost yok bu demde
Kan gözyaşı zulüm dert var her yanda
Acının kederin izi bu canda
Çekilen çileyi gam tezgahında
Oturup örecek dost yok bu demde
Mustafa'yım dost uğrunda ölecek
Dostluk nedir ne değildir bilecek
İlim irşat bilip Lokman olacak
Yaramı saracak dost yok bu demde
Mustafa Deniz