Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / NEZDİNDE

NEZDİNDE

Yazan: aliorhan
01.11.2008 / 10:12

1517 kez görüntülendi
4 yorum yapıldı

Takip et @sdefteri

Yazardan en yeniler

NEZDİNDE Sevki sevilesin halkın nezdinde Sevgi ateşleri yansın özünde Mısralara dökülesin ozan dilinde Sevki sevilesin halkın nezdinde Hor görme sen gibi yaratılanı İlk önce sen tanı hakkı hukuku Böyle olursun insanlığa yararlı Sevki sevilesin halkın nezdinde Düşün kimler geldi geçti dünyadan Etkilenme her söylenen yalandan İnsansan insanca halktan yararlan Sevki sevilesin halkın nezdinde Ali Orhan’ım işte benim sözlerim Olanları düşündükçe dolar gözlerim Vatan elden gidiyor malı neyleyim Bana vatan lazım dünya nezdinde 1/11/2008

Aksakal

01.11.2008 / 13:48

Sevgili Orhan, Güzel şiirinizin son iki mısrası, bana hayatımın geçmişte kalan çok önemli bir hâtırasını hatırlattı.İyiniyetinize sığınarak söylece özetlemek isterim: Zaman,i Balkan Savaşları devri.Düşman (yunanlı) askeri, tam bir zulüm ve işkence aleti gibi Türk köy ve mahallelerini yaka yıka rahmetli dedemlerin mekânıına doğru, tüfek sesi uzaklığında ilerliyor.Mahalle komşusu rumlar sevinç içinde, yıllarca can dostluğu yaptıkları, birlikte yeyip içtikleri, asla kötülük görmedikleri, hattâ emsalsiz bir müsamaha içinde yaşadıkları Türk komşu ve dostlarına sıkça sözlü, zaman zaman elle, ufak silahlarla tecavüze başlamışlar bile.Dedemiz sabah namazını eda ettiği caminin önünde, camiden çıkan cemaate hitap ediyor. "Ey cemaat, kardeşlerim! Düşman, seslerini duyduğunuz gibi; içimizdeki yardakçılarıyla, kapımıza dayandı.Gelen haberlerden de biliyoruz ki; geçtiği yerleri de, geldiği yerleri de taş taş üstünde bırakmadan yakıyor, yıkıyor, her türlü iffetimize tecavüzden geri durmuyor.Ben eve hazırlanmaya gidiyorum,benimle vatan mudafasına gelecekler, silahlkarını kuşanarak engeç yarım saat içinde burada hazır bulunsunlar." Eve geliyor, tüfeğini kuşanıp atına binerek buluşma meydanına dönüyor.Kendisine ancak iki yiğidin katıldığını görüyor.Kalanlara "Haydi, hakkınızı helal edin" derken; halam ve babam peşlerinde olarak ortaya atılan rahmetli babaannem beyinin atının üzengisine yapışarak şunları söylüyor."Bey bey, bir köyün kahramanı siz mi kaldınız, karını, çocuklarını, malını-mülkünü kimlere bırakıp gidiyorsun...? " Dedemiz atının üzerinde dikiliyor, derin derin ufka bakarak:" Ne mal-mülk isterim, ne karı, ne de çoluk-çocuk. Vatan gidiyor, Vatan!..." diyerek atını mahmuzluyor.Gidiş, o gidiş...Babaannem; beş ve yedi yaşlarında (babam ve halam) iki evladıyla yirmibeş yaşında,hayat boyu çıkmaya uğraşacağı bir labirentin içine yuvarlanıyorlar. Beraber gittikleri o iki arkadaş, iki ay kadar sonra geri dönüyorlar;Dede'mizin üstünde olmadığı atıyla. Bütün şehitlerimize ve geçmişlerimize; derin saygılarımla, rahmetler gönderiyorum... Enver Özçağlayan {s:026}

Düzenleme:01.11.2008 / 17:59

aliorhan

01.11.2008 / 14:13

Sevgili Enver Özçağlayan Yorumun beni hüzünlendirdi Deden gibi ulu insanlara boçluyuz bu vatanı Onların kahramanlıkları bizleri gururlandırıyor Satılmış mandıcılar ise şevkimizi kırmaya devam ediyor Benim için onları unutmak mümkünmü Onların önünde saygıyla egiliyorum Bütün o ulu çınarlara rahmetler diliyorum Ali Orhan

ayşe

01.11.2008 / 14:39

sevgili büyüklerim ikinizinde yazısı müthiş ve ben bu vatanı kimlere bırakacağız diye gerçekten üzülüyorum babam sanmaki yalnız üzülen sensin hadi bizler neyse yaşadık yaşadığımızı çocuklarda neyse ama torunlara ne kalacak çok zor günler bekliyor bu vatanı allahım yar ve yardım etsin şehitlerimizin ruhu şad olsun {s:026}

Düzenleme:01.11.2008 / 14:40

bilgisayarım

01.11.2008 / 18:29

sevgili babam evet önce vatan bende kara kara düşünüyorum ileride kime ne bırakacağız inan çok üzülüyorum en içten sevgilerimi yolluyorum {s:015}{s:027}{s:030}{s:029}{s:026}{s:014}{s:015}

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler

ruhsuzsevdam
edebiyatcii05
yalnızlıkrıhtımı
edebiyatci0505
edebiyatci05

Kapat/(ESC)

Rastgele Şiir