Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / ÇANAKKALE KARDEŞLİK DESTANI

Kim bilir nerden gelmiş, burda tüfek çatıyor. Bazen yıldız misali, güneş gibi batıyor. Geçilmez oldu çünkü destan Çanakkale de. Diyarbekirden Şeyhmus, Muş tan Hasan yatıyor. Sülüsü Erzurum dan almış, arslan dadaşım. Aydın dan efe gelmiş, Elezizden kardaşım. Okullar tabur olmuş, sınıflar ise bölük, Yol vermemiş düşmana, bu yüzden diktir başım. İstanbuldan, Bingölden, Sivastan Sakaryadan. Kosovadan, Bağdattan, Hataydan, Trakyadan. Kopup gelen evlatlar yan yana sonsuza dek, Malatyadan. Yozgattan, Samsundan, Kütahyadan. Elliyedinci alay, üçüncü taburdaydım, Onbirinci bölükten Mehmetciktir ön adım. Temel, Şamil, Haydarım, gidip geri dönmeyen, Baranım, Ertuğrulum, meçhul asker soyadım. Seyit onbaşı biziz, Yahya çavuş özümüz. Harcımız birdir bizim, tevhittir ön sözümüz. Türküm, Kürdüm, Arabım, Lazım, Çerkezim sence? Nedir paylaşılmayan, neden kördür gözümüz. Nerede gönül dostu görürsen sor, ben oyum. Selahaddin Eyyubi, Veys-ül Karandan soyum. Hacı Bayram Veliden, Yunus tan kültürümüz, Pir Sultanlar şahımız, Mevlanadandır huyum. Şafak vakti duruldu namaza hep beraber, Yerle gök kucaklaştı, bayram gibiydi her yer. Geri dönmek yok dedi gür sesiyle kumandan, Mabuda son yakarış dillendi, illa zafer. Hücum ettik beraber, Allah Allah diyerek. Çok zaman oruç tuttuk, boş iftar bekleyerek. Ne mümkün karavana, kim bulmuş ki çorbayı, Bazı gün kuru ekmek, çoğu gün şükrederek. Erat, son tekmilini Rabbine verdi, elden. Cennet kokusuydu bu, gelen sabah yelinden. Nuri paşa seslendi, hakkın helal et asker. Melekler cevapladı, her birinin dilinden. Toz, dumanla çökerken, Kanlıdereye gece. Buradan sağ çıkmanın, adı çok zor bilmece. Başka başka olsa da türkümüz, ağıdımız. Kelimeyi şahadet, değil mi en son hece? Mermi ve top sesleri, ninni gibiydi sana, Gaziler selam durdu, şu kefensiz yatana. Dursun gelmiş Rizeden, Halil ise Urfalı. Kime yetmez bu toprak, kim sığmaz bu vatana. Doktor Dimitri son kez seslendi kınalıya, Ali çavuş, benimçin dua edin Tanrıya. Bana gavur demeyin, mezarım sizle olsun, Sinenizde kalayım, gömün Geliboluya. Şahlandı Anadolum, koştu mahşer yerine. Minnettarız, kahraman neferin her birine. Eller kalksın duaya, hepsine rahmet olsun. Kadından erkeğine, komutandan, erine. Bir daha yaşanmasın, böyle zorlu savaşlar. Ne acılar çekilsin ne de dökülsün yaşlar. Mecbur olsak o başka, geliriz aynı ruhla, Korkuyu korkutmuşuz, şahittir dağlar, taşlar. Aynı bahçenin gülü, aynı renktir kanımız. Tek başına biz dersek, eksik kalır yanımız. Mühürdür Çanakkale, kardeşlik tesciline. Ortaktır kaderimiz, ortaktır vatanımız. Abdulkadir Nur GÖRDÜK

ÇANAKKALE KARDEŞLİK DESTANI

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler