Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / TABU;SEN BENİM YALNIZLIĞIMSIN

İnsanlar yalnız başına büyüyen ağaçlara benzer sevgilim... Fırtınalar tutuşturulmuş dallarında yapraklarını uyutur, dizimde seni uyuttuğum anlar gibi geceyi severler... Dallarının budaklandığı boşluğu solur, Dünya'nın bütün pisliğini içine çekerler... "Biz birbirimizin filitresiyiz..." Hiç biri aynı sevgiyle büyümez mesela. Yağmur sel olunca düşmandır çünkü Toprağa biat eder, toprağa sarılırlar... Kökleri karmaşıktır ve içleri kuruduğunda, devrilirler her daim acılarının üstüne... "Biz böyle olmayalım olur mu? Biz sadece birbirimize tutunalım..." İnsanlar yalnız başına büyüyen ağaçlara benzer sevgilim, Kimisi otuz yıl,kimisi yetmiş, Kimisi yüz yıl kahır çeker... Dibinden kesilince çizik der, kesiklerin içine kalplerini gömerler... Hastalanır,üşür,solarlar Dik durmaya çalışırlar ki görmesin kimse onların güçsüz kaldığını... "Ben senin yanında güçlüyüm..." Voltaya bırakırlar yapraklarını, Sarı,ölümün sesidir, Kızıl doğumun sancısı Yeşil huzurdur çünkü sonraki yeşil zamanlara... "Ben seninle sessizim..." Ağaçlar neden bir araya gelmek istemezler bilir misin sevdiğim? Ateş olurlar yoksa,yangın olurlar, hasım olurlar... Sonrası kül... Kopartılırlar sevdiğim sevdiklerinden... Etleri masa olur,etleri sandalye, Toprağı,kentlere dönüştürülür... Çoraklık iyidir çünkü... Çıplaklığını mütemadiyen görebilirsin... "Sen benim zenginliğimsin oysa harlandıkça büyüyen..." İnsanlar yalnız büyüyen ağaçlara benzer sevdiğim, Ruhlarının katledildiğinden sıkça söz edip, En çokta hayat verdiğine bağlanmamak için kaçar da kaçarlar. Düşmandırlar ki kalabalığa, kalabalık kaosdur çünkü... "Daha çok karışırsak aslında daha çok bağlanırız birbirimize" Ah sevgilim! ağaçlar yalnızlıkta büyür, insanlar yalnızlaştıkça... Orman olur sonra, Sonra oksijen... Yalnızlık kutsaldır çünkü yalnızlık tabu... "Nefesini solumayı ne kadar çok özlediğimi söylemiş miydim? "19.07....."
Düzenleme: 04.08.2022 / 18:13

TABU;SEN BENİM YALNIZLIĞIMSIN

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler