Duygularımı harmanlayıp sana bi şarkı yazıyorum
Kalem kağıda sesleniyor
Kağıt ahraz
Kalemin dudaklarını okumaya çalışıyor
Mektubun sonu eksik
Bir cümle
Sağlıcakla...
Dizleri parçalanmış çocuğun
Dizleri gibi içim
Acıyor
Haykırışlar var kulaklarımda
Çocuğun ağlayışı gibi
Annesi olmayan çocuğun
Anne diye ağlayışı gibi
Umutlu fakat çaresiz
On beş yaşıma dönemeyeceğim kadar çaresiz
Sonra bir şarkı yetişir yardımıma
Eskilerden bir şarkı
Hani seninde dinlediğin var ya
İşte o şarkı
Çınlar kulaklarımda
Yarama merhemmi bilinmez
Fakat bir mendildir ıslanan gözyaşlarıma
Bir kahve yaptım yine gel
Al bir yudum
Acı değil kahvem
Biraz ıslanmış sadece
Yokluğunla ıslanmış
Yokluğuna yazılan şarkılarla harmanlanmış
Acı değil kahvem
Biraz soğuk
Tabutunun ben yanı gibi soğuk
Sahi
Nerdeyse unutuyordum
Toprak sen karıştın diyemi bu kadar güzel kokuyor
Su neden bu kadar asil
Sesin neden gülüşlerim kadar uzaktan geliyor?
Kalem sessiz
Kağıt sus
Anne yok
Çocuk çaresiz...
-Mücahit Bıçakcı
Vefat eden sevgili kuzenime ithafımdır.
Şiirin seslendirilmesini dinlemek isteyenler için;
İnstagram: @mucahidden