Şiir Defteri

Kırılgan Güllerin Gölgesi,

Yazan: MaHzUn_
02.09.2026 / 17:43
91 kez görüntülendi
0 yorum yapıldı
Bulutlar taç yapmış saçlarına, sanki gökyüzü seni sevmiş ama bana kızgın Tenin ışıyor. Güneş biraz mahcup biraz sıkılgan, yanında sönük, Kahverengi gözlerin, Toprağın yağmurdan önceki hali, bir evin akşamüstü sessizliği, bir de benim içimde kimsenin bulamadığı o eski yara. Bana bakıyorsun, dünya yerinde, ama ben içimdeki bütün eşyaların yerini değiştiriyorum. Gülüşün ince bir bıçak gibi, değdiği yer ççiçek açıyor, Seni sevmek aynı mektubu yıllarca okumak gibi; her seferinde başka bir cümlende kendimi kaybediyorum. Sen baharını taşıyorsun yüzünde, ben ceplerimi kışla dolduruyorum. Kahverengi gözlerin akşamı bana erken getiriyor. Ne zaman baksan, içimde bir şehir kararıyor. Sokak lambaları yanıyor, ama hiçbirinin altında sana kavuşamıyorum. Sen buradasın. Ben buradayım. Aramızda yalnızca söylenmemiş birkaç kelime var. Ama bazı kelimeler iki insanın arasında deniz yalnızlığı biraz dalgalı biraz durgun Yine de seni seviyorum. Çünkü aklım kalbime hep mağlup, Sen gülüyorsun, ben içimden bir şeylerin eksildiğini duyuyorum. Ve aşk dediğimiz şey belki de budur: Birinin yüzünde bütün güzelliği görmek, sonra o güzelliğin seni neden bu kadar acıttığını bir türlü anlayamamak. Bulutlar yine saçlarına konmuş. Gülümse. Gülümse de bakayım . Huzuru izleyeyim Güneş değsin tenime, gül de çiçek açsın bahçeler ,
Düzenleme: 02.09.2026 / 18:02
Kapat/(ESC)
Yorum Düzenleme

Yeni Üyeler

  • SemihBeratSert
  • MahzungülünŞifası
  • sevvalgnd
  • _MaHzUn_
  • ozantmw
Kapat/(ESC)
Tavsiye
Adınız:
Sizin eposta adresiniz:
Alıcının eposta adresi:
Mesajınız:
Doğrulama Kodu:
captcha refresh
Kapat/(ESC)
İletişim
Adınız:
Eposta adresiniz:
Mesajınız:
Doğrulama Kodu:
captcha refresh
Kapat/(ESC)
Rastgele Şiir