Ne kafakadığın var,
Ne de eskimiş bir cüzdan.
Ne bir anı gözlerde tüten,
Biçilmez kaftan bir kumaş.
Bilinmezliklerle geçen yarım asır,
Kerpiçten duvara vurduğun ellerin nasır.
Kapının eşiği soğuk, kalbim delik deşik.
Rüyalarda karabasan, uykular karmaşık.
Saçını tarar durursun, aklın karışmış.
Dilin dönmez, kalbin tutuşmuş.
Aynadaki gölgen sana küsmüş.
Dil lal olmuş, kefenin yırtık, içinde bıçak.
Gölgen melül, aklın selim.
Titrek avize eşiğinde düşünür.
İhtiyarlamış, ak düşmüş benzi.
Sararmış bıyıktan tüttürür dumanı.
Derdi çoktur, zamanı puslu.
Mert Can Bozkurt