ne bir ses
ne bir gülüş var.
sustu güneş
kardı dünyam.
yapraklarım gazel oldu
dallarım kurudu
indi omzuma boynum
duygular sensiz mezar oldu..
sevinsin
ayrılık hüzün
gülmeyince yüzün
yeşermez artık bu can
bu güzün
mezarımda bari
bir demet gülün olsun
irfan kökten