bizimde yaşadıklarımız var
önce ki gün semaverde gözümüze ilişip
dudağımızla tadamadığımız çay gibi
burnumuzun mangaldan uzanan şiş kokusunu bir kilometreden
alıp,
midemizin mangalda bırakıp
içimizi çekerek yüreğimizin isyan ateşinde
evde yatağa bedeni uzatıp
gece tavan arasından düşen damlacıklarda
yorganda sarılmak gibi,
sabahladığımız
dünümüz var.
bu günde
yaşayacaklarımız
saçlarımıza yağmayan tozların altında
her insanın hayalini kurduğu
günaydın diyecek gözleri gülecek masamız maalesef yok.
yarın mı ?
gelirsen söylerim.
irfan kökten