dağların ardında
köyler kasabalar var,
içinde insanlar kah güler kah ağlar
yamaçların da
yaprak oynamaz kıtlıktan
işsiz güçsüz gençler var
açlık var sefalet var
varların içinde
toprak var pulluk yok
traktör var mazot yok
yokluğun için de
sana aşk dan sevdadan nehir olmadım mı
göz yaylamda çay içip kuzu yaymadın mı
şiirler methieler dizmedim mi
ben bende olanı sana verdim mi
şimdi bir siğara yakıyorum
gamdan kederden
aşkdan dertten hırsımı alıyorum
beni böyle diye üzülme
bende böyle avunuyorum
sen seve bildiğin kadar sev,
atı alan üsküdarı geçti
irfan kökten