Hiçler bahçesinde
İlim adap seferinde
Dağların ötesinde
Bir umut doğsa
Yaksan avluda ateşi
Izgarada hamsi
Karşımda dost Bir de rakı
Güneş severek ölmekte doğsa
Verilse mahsun bir aşka bedenim
kelam ile
Sunulsa halklara 4 dinde
4 bin dilde selam
Doğsa fıratta dilinde bir dua
Vurulsa ateşe samsunda naşım salam
Bu hiçlikte cenazem de umruma degil
Anlaşılan bu kalp ne adam gibi sevmiş
Nde sevilmiş
Sadece sokaklarda çöp gibi yığılmış
Ordan oraya savrulmuş
Ah bir umut olsa yeniden başlasak hayata
ama
O da imkansız
Gönülleri
Yıkttığımiz dilimizle
Kaybettik
Suçuda karşımizdakine verdik
Hiç düşünmeden
Adab-ı ilmi irfanı
Küslüğümüzde bir hiçliğe gittik
Bir pire gibi
Bir it gibi
Anılarak
İrfan kökten