gök yüzü ile toprak arasında bir hayat bizim ki
biraz yeşil
biraz mavi
hepsi kan kokusu
üstüne üstlük
fırıldak olmuş insan,
dünya gibi dönek
bazen öğle bazen böyle
şundan bundan
çalar insan,
görsen bir dert
görmesen bin
oyulur altı onurun sevginin
biraz açı biraz kan
saf bir vatan
yarılır içinden
düşer
... dülbentli
oyalı
halay çeker iki kaşımın arasın da
sıcak kurşun yarası mağram
inimde
sırma saçları çizer kaderi
salkım salkım dökülür ateş bağrıma
bir an duraksar
gözlerin
bahar yağmur yaz güneşi,
ılıman mevsimde yağan kar,
gül bahcem solmuş
diken kök salmış
lif olmuş ten
demir kesilmişim
dudağım kilitli
damarda dinamit sesi
kulağımın zarı patlak
tıkalı yollar
her yanım müfreze
esaret alnımda yazı
tütün gibi çiğnenir
kangeren yaram
bir bakışa
ızmarite muhtaç
sabrın tükendiği gündeyim
İrfan Kökten