GURUR DUYDUĞUM KADIN
zapt olmaz duygularım
ıslık çalan kurşunların ortasında
yasak bir aşkın firarisi olmuş
kelepceli bileğim dört duvar arsında
onurlu dilim zındanlara yem olmuş ama
insanlığın direnişi mülteci resmim
asılmışım doru tayların yeline
iyi bak dağ doruklarında suretime
iyi bak yüzüme mor kayalar kansa
nehir suyunda kırmızı erik gibi akıyor sam
anla ki kırılmış bir kere kalemim
ve anla ki öldüm.
ama yazık etmedim gençliğime
miras bıraktığım
dilim kültürüm artık senin
başını öne eğme vede esir verme
işte ben öyle mutluyum yavrum
gurur duyduğum kadın
şimdi elinde salladığın emeğin filamasına
kara topraktan uzanıp
öpesim var
irfan kökten