Sevgili aramızda onca yol,
onca mesafe
kilometrelerce ufuk
taşlar dağlar nehirler
olmasına rağmen
dağlar engeller aşılır gelirim
umudsuz olma dedim.
ve
neyazık ki
ben bunları aşıp gelmeyi başaramadım
verdiğim sözü tutamadım
çırpınan bir yalan gibiyim,
sevgili doğruya çırpındıkca
ardı arkası kesilmeyen
batan güneş gibiyim
benden bir halt olmaz,
senin o güzel hayalerini kül ettim,
sen beni buna rağmen affedsen de
vijdanen
ben kendimi bende bitirdim,
irfan kökten