ANNECİĞİM
annem başımı omzuna koyduğumda
kalbim hızlı atardı dünyalar benim olurdu
sanki yeniden doğardım o an senden
halede o emek kokan ellerinle saçımı okşardın ya
bir kuş gibi titrek üşümüş sokulurdum bağrına
sım sıcak uyanırdım bağrında
özledi yaramaz çocuğun seni
hala saçımda ellerinin kokusu
gözlerim yürüdüğün yollarda annem
başım omuzsuz kadersizim
yüreğim tirtek annem
gönlüm dertdaşsız
sensiz yüreğim param parça
annem sırdaşsızım..
irfan kökten