AĞLAYAN GURUR
evden her dışarıya çıktığında
gözlerin bulutları kıskandıracak kadar dolu
gövden ortadan meşe ağcı gibi yarılmış
yaprakların beyazlamış solgun
ve dudağın artık hiç bir aşk şarkısına
eşlik etmiyor,
o güzelim kirpiğin yay gibi gergin
ok gibi fırlamış cümlelerin sebebi benim
biliyorum şimdi yüreğin sevda mezesini de
sayemde yitirdi,
evet canım için de yanan ateşinde
yitirdiğin düşlerin de
sebebi benim
beni af et diyemem
sende beni af etmeyi merak etme
öyle intikamın acı olsun ki
çıldırt beni militan gözlerinle
çilvenle nazınla
o ipek gibi saçınla
kavur beni kavur ki kopsun şu etim
öyle nazik bakma
gençliğimin temiz resmi yok artık duvarda
eskidi geçmişim
bu günüm
sardunyalar arasından gelip giden güneş gibi,
bir var
bir yok
hak etmedim seni
yine de yürüdüğüm kaldırımlar parklar
aklına düşüyor ,
irfan kökten