Yirmi mart bindokuzyüz otuz yedi
Tomurcuklar baharına gün sayarken
Yer gök uçak sesleriyle inledi
Ve sonra koptu kıyametin sesi
Değil Bu gecenin aysız karanlığı
Beni ölüm bile artık durduramaz
Nefes kesen buz gibi dağ havası
Umrumda değil beni kimse tutamaz
Yoldaşlarım kemahtan yola çıkmış
yol yarısında kalleş pusuya düşmüş
Yezit her birini acımadan öldürmüş
Bu nasıl kindir gözünü kan bürümüş
On ayda ben dahil tam otuzbin cana
Kıydılar acımadan dedem pir rızaya
Ne çocuklara nede kadınlara
Bırak iti kediyi, bile yaşlılara
Kıydılar acımadan masum insanlara
Yaktılar evlerde canlarımızı
Çaldılar barbarlar mallarımızı
Can havliyle mağaraya sığınan
Kurtulamadılar gaz bombalarından
Ben böyle bir nefret görmedim ey can
Bin yıllık kardeşler ne ara oldu düşman
Birilerinin oyununa seçtiler kurban
Vatan sağ olsun diyoruz gerisi yalan
Yoldaşlarım kemahtan yola çıkmış
yolun yarısında kalleş pusuya düşmüş
Yezit her birini acımadan öldürmüş
Bu nasıl kindir gözünü kan bürümüş
On ayda ben dahil tam otuzbin cana
Kıydılar acımadan dedem pir rızaya
Ne çocuklara nede kadınlara
Bırak iti kediyi, bile yaşlılara
Kıydılar acımadan masum insanlara