Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / ZULÜM ÇİÇEKLERİ

Yazardan en yeniler

Birinden geriye kırık bir kalem kırık bir gözlük kaldı Birinden geriye okul çantasında kalemler, elinde kanlı ekmekler Baruttan da toprak olur ancak Baruttan olmuyor çiçekler Baruttan da koku olur ancak Baruttan kokmuyor çiçekler Biri aydındı, biri öğrenci Kitap değil hep can alıyor gerici, Demokrasi ve köşe dönmek ters orantılı oldu Ya topluma demokrasi ya birilerine cep Özgürlük vermiyor gericilik Özgürlük alıyor hep Paraya giden yol baruttan geçer olmuş Nefsten değil demokrasiden korkuyorlar, İkisi de yol kıyısında öldü İkisi de bomba ile vuruldu Demokrasi elden gittikçe nefs azdı Vicdan, akıl zulümde boğuldu Eskiden ekmekteki kanı yazardı Şimdi ekmekteki kanı içiyor gazeteler, Biri üniversite bitirmişdi, biri lisede Okuyan insana, bilgiye saygı kalmamış kimsede Biri çoluk çocuğa karışmışdı, birinin kendisi çocukdu Elli yıl geçdi şu ülkede Vicdan da demokrasi de unutuldu Sanki rüyadan başka şey değil zamanın çarkları Okullar çoğaldıkça sokaklar alim değil Pisikopat, sosyopat doldu Öğretmenler çoğaldıkça bu ülkede Sanki ülke öğretmensizlikten beter oldu, Siyaset diye başa geliyorlar Ne felsefe, bilim umurlarında ne ahlak, vicdan Yakalarda beyaz mendiller yerine şimdi Zulüm çiçekleri Adalet baruta dikilmiş gül gibi soldu Takım elbiseler sanki İçlerine altın mermiler takılı Parlak mermi kovanları Boşuna bunca uygarlık, bunca bilim, bunca teknoloji Siyaset yükseldikçe demokrasi düşüyor Barut, zulüm, kan yükseliyor Hayatın göğsüne dikenler gibi batmış Zulüm çiçekleri bile bu zulümden üşüyor. Necdet Gürçiftçi İnternetde yayınlandığı zaman: 13 mart 2014/15.37

ZULÜM ÇİÇEKLERİ

Yazardan en yeniler

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler