Savaş dışı koşullar dışında, barış zamanında
Önce vatan demek
Gerçekte bedene, nefse, maddiyata, mala mülke, dünyaya esirliğin
Ve sömürü düzenlerinin kültürüdür, mutluluğudur
Bu durum hep, sürekli 'Önce vatan' der durur, başka şey demez,
Savaş durumu dışında 'Önce vatan' demek doğru, iyi, güzel, mantıklı birşey değildir
Barış zamanında denilmesi gereken şey 'Önce vatan' gibi maddi birşey değil
'Önce millet, önce demokrasi, önce bilimsellik, önce ahlak, önce adalet' gibi
Manevi şeylerdir,
Hep 'Önce vatan' diyenler
Hiç 'Önce millet, önce demokrasi, önce bilimsellik, önce ahlak, önce adalet
Gibi şeyler demezler,
Vatan nedir
Nicel olarak ekonomi yani maddiyat yani mal, para, servet, mülk
Nitel olarak ise yaşama hakkı gibi şeyler
Yani yalnızca 'Vatan' demek bir kütleye, niceliğe, dünyalığa, maddiyata
Esir olmaktır
Bir de 'Önce vatan'ı vatana hizmet için değil
Sürekli olarak bir dış düşman yaratmaya, bir dış düşman oluşturmaya
Bir dış düşman algılatmaya, bir dış düşman düşündürtmeye yönelik ise
Daha da kötüdür ki siyasi neden taşır,
Önce vatan demek halkı, toplumu, milleti
Ya bir dış ya da iç düşman hayaline
Ya da ekonomiye, patronlara, şirketlere köle olmaya
Düşük ücretlerde ve işçi haklarını, insan haklarını, demokrasiyi, adaleti dışlayıp
Çalışmaya yönlendirmek ise
Çok kötü bir içeriğe sahiptir,
Hep 'Önce vatan' deyip durmak halkı, toplumu, milleti ya ekonomiye
Ve ekonomiyi ellerinde tutanlara köle olmaya
Ya da savaşa, silaha sevgiye, bağımlılığa yöneltir,
Barış zamanında 'Önce millet' denilmesi oldukça doğrudur, iyidir
Çünkü millet kavramının içinde iş, sağlık, eğitim, beslenme, barınma
Bilim, demokrasi, işçi hakları, insan hakları, insanca yaşamak da dahildir
Yani 'Önce millet' demek eğitimli, sağlıklı, özgür, güvenceli, mutlu br millet de demektir
Ancak bunlar masraflı şeylerdir ve sömürücülerin milli gelirden
Paylarını azaltır
Oysa 'Önce vatan' deyip durmak hem masrafsızdır
Hem de milletin vatan dışında başka şeyler istemesini önler
Yani masraf oluşmasını önler,
İşsiz iş ister: 'Hop önce vatan!'
İşçi, memur, memure zam ister: 'Hop önce vatan!' denir
İşçi haklar ister: 'Hop önce vatan!' denir
İşçi demokrasi ister: 'Hop önce vatan!' denir
İşçi gırev(grev) yapmak ister: 'Hop önce vatan' denir
İşçi sendikalaşmak ister: 'Hop önce vatan!' denir
Millet insan hakları, insanca yaşamak ister: 'Hop önce vatan!' denir
Yani kendini kurtaramayan bir vatan millete nasıl hizmet edecekki(edecek ki),
Bilin ki barış zamanında bile hep 'Önce vatan' denilip durulan yerde
Siyasi iktidar da
Ülke de beceriksiz, başarısız, ilkel, geri, bilimdışı, akıldışı, vicdandışı demektir
Nitelikli, üstün, gelişmiş bir ülkede barış zamanında bile 'Önce vatan' denilip durulmaz
Millet felsefe, bilim, eğitim, kültür, sanat, sağlıklı olmak, bilimsel olmak
Evrensel olmak gibi başka şeylere yönlendirilir
Zaten vatanları koruyacak orduları vardır
Gerçek ki barış zamanında bile 'Önce vatan' deyip durmak
Halkı, toplumu, milleti sömürmenin, kandırmanın, ezmenin bir yolu ve belirtisidir
Barış zamanında bile 'Önce vatan!' denilip durulan ülkede
Sarı sendika gibi sarı devlet ya da sarı iktidar vardır
Yani bakın işçi sendikalarının bile sarısı var da
Patron sendikalarının sarısı hiç yok nedense
İşte buna 'Önce vatan!' denir
Yani barış zamanında bile 'Önce vatan' denilip durulan ülkelerde
Devlet ya da siyasi iktidar da sarıdır,
Büyük, üstün, nitelikli devlet de siyasi iktidar da
Barış zamanında olsun 'Önce millet!' der,
Önce vatan değil önce millet de
Sen milletine iyi bak
Millet nasılsa vatanını korur
Millet vatanın değil vatan milletin kölesidir
Denizde batan gemide bile 'Önce gemi' değil
'Önce insanlar' denir.
Necdet Gürçiftçi
İnternette yayınlandığı zaman: 1.2.18/08.25