İçimizde, çürüyen bir beden
Dışımızda, çürüyen bir dünya
Gittikçe daha iyiye gitmek yerine
Daha kötüye giden bir dünya,
Elini sallasan üniversiteye değiyor
Elini sallasan üniversiteliye değiyor
Yine de gittikçe dünya deliriyor
Uygarlık yerine neden barbarlığa gidiyor bu dünya,
Sanki sokaklarında, gittikçe çürüyen, kurtlanan bir kan dolaşıyor
Sanki dünya ahlak, huzur değil bela arıyor
Sanki gittikçe çürüyen bir sona gidiyor dünyanın sonu
Sanki ellerdeki kitaplar kitap değil kalkan
Kalemler kalem değil kılıç
Sanki makina, robot
Güzel rüyalar içinde
Yataklarda gece boyu yatanlar,
Biri değil herkes dur demeli buna
Bir şey değil herşey dur demeli buna
Sanki şirketler şirket değil
Değirmenler insanı çeviren kuma
Sanki devletler devlet değil
Fabrikalar insanı çeviren muma.
Necdet Gürçiftçi
İnternette yayınlandığı zaman: 4.5.15/18.36