Şiir Defteri / Sizin Köşeniz / ÇOCUKLAR

Yazardan en yeniler

Bir çocuk asılıyor ıhlayıp ıhlayıp bir sinema filımını(filmini) sıkıştığı yerden Hiç görmediği annesinin babasının filımını çekiyormuş Bir çocuk üzerinde hayat yazan bir kaba tükürüyor tuhlayıp tuhlayıp Kendisine annesini babasını hiç göstermeyen hayatın içine tükürüyormuş Bir çocuk üzerinde kader yazan bir topu tekmeliyor Kendisini bu dünyada annesiz, babasız bırakan kaderi tekmeliyormuş O ses çıkaramıyor Gözlerinde yaş var yalnızca Gözyaşıları(gözyaşları) da kendisi gibi kimsesiz Annesiz babasız, Büyükler var Orgazım(Orgazm) olur gibi tetik çeken Büyükler var Otuzbir çeker gibi tetik çeken Büyükler var Ağzına tükürdüğüm Savaşı, terörü bir bok sanan, Medeniyet mi? Bence bu bilim ve teknoloji Cep telefonu, bilgisayar, bulaşık makinası çağında bile Felsefe, bilim, kitap, insanlık, ahlak, vicdan Demokrasi, uygarlık, sevgi, dostluk, kardeşlik, barış, huzur peşinde değil de Savaş, terör, katliam, vahşet, barbarlık, kan peşinde koşan zavallılarla, rezillerle Artık ancak böyle konuşmak gerekir Allah belalarını versin diyeceğim de Vermiyor işte Bela onların damarlarında kan yerine dolaşan onursuzluk olmuş Büyüdükçe insanlarda Çocuk beyini kadar bir beyin bile kalmıyor mu acaba Silahların tetikleri erkeklik cinsel organı gibi mi geliyor onlara acaba Asıldıkça asılıyorlar Acaba hayat okullardan değil de tımarhanelerden mi başlamalı. Necdet Gürçiftçi İnternette yayınlandığı zaman: 21.7.15/15.49

ÇOCUKLAR

Yazardan en yeniler

En Çok Okunanlar

Yeni Üyeler