Ağlarım Gül'ün gülmediği her demde,
Taşarım bu diyardan hasretiyle hem de;
Dökülürüm derya olup bu bahr-ı derde,
Nefsime duâdır: Gül'den bir katre.
Ah bir damla olsam akıttığın gözden,
Göğsünden taşan bir nâdanım ben de;
Sensizliğin yüküyle çözülürüm içten,
Nefsime duâdır: Gül'den bir katre.
Lisanım sükûta varır bu hazîn hâlde,
Bende yoktur o kelâm, sığmam izahate
Mem'e yalnız Rab ileyken açılır perde
Nefsime duâdır: Gül'den bir katre.
1mücâdil
19.04.2026 / 01:02
Ârızın yadıyla nem-nak olsa müjganım nola
Zâyi olmaz Gül temennasıyla vermek hâra su
#1
1mücâdil
19.04.2026 / 02:47
Ey dîl, ki hecre düzmeyip istersin ol mehi
Şükr et bu hâle yoksa gelir bir belâ sana.
Ey Gül, gâmında eşk ruh-ı zerdim etti âl
Bildirdi ola sûret-i hâlim sabâ sana.
#2
1mücâdil
20.04.2026 / 00:46
Hansı hûnî sen kimi cellâda olmuşdur esîr?
Hansı celladun kılıcı nevk-i müjgânunca var?
Hansı bezm olmış münevver bir kadün tek şem'den?
Hansı şem'ün şu'lesi ruhsâr-ı tâbânunca var?
--------
Yârabbî ne intizârdır bu,
Geçmez mi nice rûzigârdır bu,
Duysam ki ne şîvekârdır bu,
Hep gussa vü hârhârdır bu,
Vuslat gibi merâmı yok mu? Düzenleme: 20.04.2026 / 00:47
#3
1mücâdil
20.04.2026 / 02:13
Mest-i nâzım kim büyüttü böyle bî-pervâ seni
Kim yetiştirdi bu gûne servden bâlâ seni
Bûydan hoş rengden p?kîzedir nâzük tenin
Beslemiş koynunda gûyâ kim gül-i ra?nâ seni
Güllü dîbâ giydin ammâ korkarım âzâr eder
Nâzenînim sâye-i hâr-ı gül-i dîbâ seni
Sandım olmuş çeşte bir fevvâre-i âb-ı hayât
Böyle gösterdi bana ol kadd-i müstesnâ seni
Sâf iken âyîne-i endâmdan sinem dirîg
Almadım bir kerrecik âguşa ser-tâ-pâ seni
Bir elinde gül bir elde câm geldin sâkiyâ
Kangısın alsam gülü yâhud ki câmı yâ seni Düzenleme: 20.04.2026 / 02:14
1mücâdil
19.04.2026 / 01:02
1mücâdil
19.04.2026 / 02:47
1mücâdil
20.04.2026 / 00:46
Düzenleme: 20.04.2026 / 00:47
1mücâdil
20.04.2026 / 02:13
Düzenleme: 20.04.2026 / 02:14