Ne dededen kalma
Eski bir konak
Cumbasında rengarenk
Çiçekler
Ne birkaç katlı, panjurlu
Bahçesinde ulu ağaçlı bir ev.
Kimi zaman kiralık toprak damlı,
Bazen;
- Allah devlete zeval vermesin-
İki odalı bir lojman;
Ha sobalı, ha kaloriferli ne fark eder
Ama
-öyle ya da böyle-
Ana rahminden sonra
Belki de tek bildiğim
Kendimi güvende
Babamın evi.
II
Aradan onca yıl geçse de
Her birimiz ayrı ayrı yerlerde
Ayrı ayrı evler olsak da
Babamın evi,
Hep aynı;
Çocukluktan gelen
Bir imge,
Çok tanıdık bir melodi
Tınısı kulaklarımda
Neredeyse tadı damağımda.
05 Haziran 2011/ Dikili