Şiir Defteri

Öteler

Yazan: müzehhereylül
20.11.2020 / 07:17
72 kez görüntülendi
0 yorum yapıldı
Sokaklar bıktı yalnız insanları taşımaktan Dalından ayrılınca yaprak gibi ayrılan İklimin yıkılır sesi Bahara açılı pencere Yollarımız kesişmez Duman dağılmaz Durmaz iç deniz. Rüzgâr ağır bir hissi taşır Hıncını bırakır kıyıya Buram buram Denizin kıyısından dökülür çay Kimi hayatların kapısı yalnızlığa çıkar. Mihenk taşı dokununca bağrına Denize söyledi acılarını Aynaya vuran sır Rıhtımda kaybolunca. Bileğe takılı künye ötelerin sesi Kayaçların ızdırabı çözülür de Dağlar söyler türküsünü Nar çiçeklerinin zehrini alır deniz Sabırla dokur tahammülü Ruhumuzun elleri ötelere açılı. Kaderin elleri beyaz Bahtı karayım demek isyan Göğün kapısını açar kilit Cevap olur akis Yangından kaçan düşte Azat olmuş bekleyişteyim Kalpte kendi göğünde yürür Sevilenin eline. Müzehher Eylül
Düzenleme: 21.11.2020 / 19:12
Kapat/(ESC)
Yorum Düzenleme

Yeni Üyeler

  • kayradoa
  • rlkn
  • Katedral
  • kimsesiz
  • TAMGA
Kapat/(ESC)
Tavsiye
Adınız:
Sizin eposta adresiniz:
Alıcının eposta adresi:
Mesajınız:
Doğrulama Kodu:
captcha refresh
Kapat/(ESC)
İletişim
Adınız:
Eposta adresiniz:
Mesajınız:
Doğrulama Kodu:
captcha refresh
Kapat/(ESC)
Rastgele Şiir