Şiir Defteri

BEYOĞLU’NDA ( 25) BEYOĞLU’NUN HİÇ BİTMEYEN SEVDASINA BİR S

Yazan: Kasvetli
08.12.2015 / 19:37
368 kez görüntülendi
0 yorum yapıldı
Beyoğlu’nun, Bilmem hangi işhanı nın merdiven altı çay ocağında, Buruşmuş kese kâğıdı misali Elleri ayakları kir pas içinde, sisli hatıralar; Uzun tırnakları ile sımsıkı tuttukları sıcacık demli çay bile Bir teselli vermiyorlar. Yarınlarını kaybetmiş yaşlı bayanın, Akordeon olmuş dudaklarındaki ruju silip attığı kağıt mendil, Haline gülüp duruyor. En ufak bir hayır yok duman altı olmuş zamandan. Saatlerde, birbirlerine kılıç çekmiş akrep ile yelkovan. Un ufak olmuş duyguların, sığınacak limanı yok. “Bir kere sevdim diye bin pişman etme “ şarkısı mı, Ne anlat ne de sor, kendini kaybetmiştir Ayhan Işık sokakta. Farelerin cirit attığı eski tarihi meyhaneden, Gönül Akkor ablamın söylediği “Tanrım Beni Baştan Yarat” şarkısı; Hatıralarla beraber, örümcek ağlarından kurtulmak istemekte. Ne yazıktır ki; Her ikisi de bir yolunu bulup da çıkamamışlar İstiklal Caddesi’ne. İlan panolarının ışıkları bile cılız yanmakta. Göz gözü görmez oldu, etraf alabildiğince sisli. Bir travestinin akşamı yırtan narasında, Hüzzam faslından nağmeler gizli. Yaşam ezikliğinin altında, Umutların, kendisini terk ettiğinin farkında değil, Kâğıt mendil satma sevdasındaki küçük kız çocuğu. Teselliler hangi deliklere saklandılar. Oda kule’nin aldırış ettiği bile yok doğru mu bu. Arka sokakların, kararmış duvarlarına yapışılı kaldı hayaller. Birer birer kırılmaya başladı umutlar, gönül vitrinlerinde. Dükkân camekânlarını kapatıyor buharlar. Feleğin çiftetellisinde, kendinden geçmiş göbek atmakta utanmalar. Ve alkol komasındaki kimsesiz yaşamlardır, Galatasaray Meydanının köşesine sımsıkı tutunmaktalar. Mazi olmuş Yeşilçam mı; Baliğcilerin ellerinde üfürdükleri naylon poşette saklı. İstiklal Caddesi, derin uyanamayan uykusunda, Üzerindeki, ölü toprak mı yoksa esen bulamaçlı rüzgârlar mı? Tüm yaşananlar, damak tadlı kaldı ağızlarda. Sırtında kalın paltosu, şapkasını eğmiş, Eyvallah demeden hızla uzaklaşıyor günışığı. Yaz mevsimi, ne çabuk geçip gitti, kimedir bu hırsı. Vatmanın; "Asılma, İn Lan Aşaği" tüm bağırışlarına aldırış etmeden, Bu yorgun ömrümdür; Asıldı, 47 nolu Taksim-Tünel Tramvayının arkasına, Yavaş yavaş o meçhule yol almakta… (11.Şiir Kitabımda Olacak)...
Düzenleme: 27.01.2016 / 18:35
Kapat/(ESC)
Yorum Düzenleme

Yeni Üyeler

  • Abdlgnklc
  • Bekir_Celik
  • Alaa
  • KaradenizinAsiSairi
  • Hanifebulut
Kapat/(ESC)
Tavsiye
Adınız:
Sizin eposta adresiniz:
Alıcının eposta adresi:
Mesajınız:
Doğrulama Kodu:
captcha refresh
Kapat/(ESC)
İletişim
Adınız:
Eposta adresiniz:
Mesajınız:
Doğrulama Kodu:
captcha refresh
Kapat/(ESC)
Rastgele Şiir