CANIŞIĞIM
Canışığım
Ben sana aşığım
Bir hançer gibi saplısın yüreğimde
Çıkarmak istemediğim
Seni ıssız bir gecede
Sokak lambalarının altın
Terketmeye çalışıyorum
Kıyamıyorum
Sensiz de olsa
Seni yaşamaya doyamıyorum
Sabah bir renkken gözlerin
Akşam başka renklere dönüyor
Sen açtın mı gözlerini canışığım
Şehrin ışıkları sönüyor
Saçlarını tarıyorum usuldan
Gözlerinde baharlar açıyor
Güvercinler su içerken ellerimden
Haberler bekliyorum
Yağmur kokulu seher yellerinden
Gelmiyor
Hüznümü gülüşlerimde gizliyorum
Kaç bahar kaldı ömrümüzde
Kaç gece düş görebileceğimiz
Hasrete katmışız günlerimizi
Gün diyebileceğimiz

Canışığım
Bu akdeniz ikliminde
Rüzgara verdim ömrümün yelkenini
O yüzden dalgalı
O yüzden karışığım
Her yönden geliyor kokun, sesin, nefesin
Ne tarafa gideceğim
Karar veremiyorum
Gökkuşağının arkasındasın
Ufuk çizgisindesin
Gemiler yaklaştıkça uzaklaşan limanlardasın
Biliyor musun
Aslında yalnızca benim söylediğim şarkılardasın
Bir anlasam
Kaç ışık yılı uzaktasın
Bu yollar hiç bitmiyor
Ben sana hiç ulaşamıyorum
Ben hep başındayım yolların
Hep sarılmaya açık kollarım
Sabah bir renkken gözlerin
Akşam başka renklere dönüyor
Sen açtınmı gözlerini canışığım
Gökte yıldızlar sönüyor

Canışığım
Bu yaşadığım
Bitmesidir kocaman bir kalabalık yalnızlığın
Çiçeklerin açması
Yağmurların yağmasıdır
Ve yansıyan sulardan, pırıl pırıl
Senin aydınlığın
Ellerini uzat al beni, götür
Nereye diye sormayacağım
Sen durmadan
Ben durmayacağım
Sabah bir renkken gözlerin
Akşam başka renge çalıyor
Hüzün varsa gözlerinde canışığım
Aklım sende kalıyor
Sesini duymaya koşuyorum
Şarkılar çalıyor sanki
Sanki düğün var, coşuyorum
Geceyi içmiş bir sarhoşun yorgunluğunda
Son sigaramı yakıyorum gün doğarken
Karşımda kızıl bir tanyeri
Yakamozlar çekilmiş sulardan
Düşüyor toprağa yavaşça
Güneşin renkleri

Canışığım
Sen uykudasındır şimdi
Öperek çıktığımı hissettin mi odadan
Bin yıllık geleneği hiç bozmadan
Bu masalı kim taşıyacak yarına
Bu güzelliği kim anlatacak çocuklarına
Bu şiirlerde kim anacak beni
Sabah bir renkte açarken gözlerini
Akşam bir başka renkte görüyorum
Sen güldün mü gözlerini canışığım
Bir derviş gibi etrafında dönüyorum
Kolay mı sanıyorsun
Gecede yıldız, yürekte ateş olmak
Kolay mı sanıyorsun
Çiçeği soldurmadan,
Ateşi söndürmeden yaşamak
Kolay mı karanlıkta yol bulmak
Canışığında saklanmak
Gözyaşı dökmeden ağlamak
Hayatın manasını bir su damlasında bulmak
Bir su damlasında
Ruhunu yıkamak
Tertemiz kalmak
İnanki meleğim
Sakındığım, esirgediğim
Sevdiğim, gözbebeğim
En güzel baharlarda hep seninleyim

Sabah renklerini ışıtırken gözlerin
Akşam yıldızları yansıtıyor
Sen yumdun mu gözlerini canışığım
Karanlık beni korkutuyor
İçimden hazanları silip de atıyorum
Hayatın akışına kendimi bırakıyorum
Bir mahcup duyguydun bende
Bir dışa çıkmaz sevgi
Patlamaz volkan gibi gizli gizli yanarak
Yağmayan yağmur gibi bulutlarda kıvranarak
Geçen zamana ah edip de dağılarak
Yaşamak pek anlamsız
Yaşamayı yok edip
Elimde kalan ömrüm nerde bitecek bilmem
mutluluk varsa eğer
Bil ki artık kaçırmam
Alev alev yanacak içimde canışığım
Hayat ne kadar güzel
Ben hayata aşığım
Sabah tenime değince gözlerin
Akşam ruhumu coşturuyor
Sen baktın mı gözlerinle canışığım
İçimi sevdan dolduruyor

Oğuzkan Bölükbaşı